tijdschrijft

vijf dagen fietsvakantie

een. het touwtje waarmee ik het luchtbed
achterop gebonden had bevestigde ik nu als
banier om de tentstok van de voortent.
'verover me' wapperde het, alsof het onderdeel
was van een spel levend stratego.

twee. ik dronk limonade uit een pakje, uit het gaatje
waar eigenlijk het rietje doorheen moest.
'hier sliep ooit napoleon' las hij voor uit het
toeristengidsje. er vloog een luchtballon over
met een reclametekst. we zwaaiden eventjes.

drie. we breken op en verplaatsen. het is eigenaardig
hoe gemakkelijk het is om een slaapzak uit te rollen,
zeker als je het afzet tegen het oprollen van
hetzelfde ding - een hels karwei.

vier. hij maakte zijn vinger nat en stak hem omhoog
om te voelen van welke kant de wind kwam. ik
bedacht me dat ik ook naar het touwtje aan
de tentstok zou kunnen kijken, maar hij waande
zich zo fijn een molenaar.

vijf. blijven was ondenkbaar want de brievenbus
zou verstoppen. hij bond het touwtje in mijn haar.
toen we van de heuvel reden minderde
ik stiekem even vaart zodat mijn veroveraar
me in zou halen. ik zag zo graag zijn haren dansen.