vanavond houdt hij handen vast
en morgen de post
spleetjes - de dochter knijpt haar ogen
fijn en probeert
bindt hij bloemen bijeen
en strikt hij veters -
het is een mens zoals er
nog nooit een bekeken is
met een achteruitkijkspiegel
of gewoonweg door een bril
waar is hij heen
hij is niet weg maar komen
moet ook nog
waar is iets als het vertrekt
maar niet aangekomen is
is het dan wellicht
kwijt
7 juni 2009
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
wauwwauw!! ik ben zo blij dat ik je weer gevonden hebt! je schrijft nog steeds subliem en prachtig en oooh fijn!
BeantwoordenVerwijderenHet maakt me stil.
BeantwoordenVerwijderen